Archiwum autora: admin

Złoty Niedźwiedź w kategorii: „Najlepszy film” dla rumuńskiego Pozitia Copilului (Child`s Pose)

Złotego Niedźwiedzia w kategorii: „Najlepszy film” otrzymał Calin Peter Netzerza za obraz Pozitia Copilului. Film jest opowieścią o pieniądzach, władzy, jakie dają bezgranicznej miłości matki i rozwarstwieniu rumuńskiego społeczeństwa.

Na oficjalnej stronie festiwalu Berlinale przeczytamy:

Marcowy zimy wieczór. Barbu mknie ulicami, przekraczając dozwoloną prędkość. Jego samochód potrąca dziecko. Chłopiec umiera wkrótce po wypadku, a kierowcę czeka kara pozbawienia wolności, w wymiarze od trzech do piętnastu lat. Matka Barbu interweniuje. To wykształcona pani architekt, której półki zdobią najnowsze powieści Herty Müller. Ona wie, co robić, żeby pomóc synowi. Za każdym razem wyciąga torebkę z kartami kredytowymi i wręcza łapówki wszystkim świadkom wypadku. Przyjdzie czas, że pieniędzmi przekupi także rodzinę poszkodowanego chłopca.

Reżyser główną uwagę skupia na postaci matki, silnie zaangażowanej w ratowanie swojego syna. Skłonnej do największych wyrzeczeń, nieustannie walczącej o jego wolność. W filmie, który przybiera formę quasi-dokumentu obserwujemy także moralny upadek wyższych warstw społecznych, w tym burżuazji, policji i wymiaru sprawiedliwości.

Zwiastun filmu:

Katarzyna Rosłaniec zdobyła Kryształowego Niedźwiedzia za „Bejbi blues” na Berlinale (2013)

Reżyserka, znana do tej pory z Galerianek otrzymała nagrodę na Festiwalu Filmowym Berlinale (2013). To niezwykłe wydarzenie dla polskiej kinematografii i ogromna szansa dla młodego filmowca. Mimo że przyznaniem tego wyróżnienia zajmuje się jury młodzieżowe, Kryształowy Niedźwiedź to nie byle jaka nagroda, która może przynieść duże zmiany w życiu zawodowym Rosłaniec.

„Bejbi blues” to opowieść o dzieciach, które na siłę próbują dorosnąć. Ulegają jakiemuś dziwnemu trendowi i już w kilka miesięcy później na świat przychodzi ich dziecko. Młodych przerasta rzeczywistość, ale nie potrafią przyznać się do błędu. Film Kasi Rosłaniec tak komentowano na Berlinale:

W „Bejbi blues” losy postaci są zupełnie nieprzewidywalne. Śmiałe, pełne kolorów zdjęcia i  innowacyjny kierunek obrazowania czynią ten film niezwykle dynamicznym. „Bejbi blues” pokazuje silne i złożone postaci, które mają sprzeczne motywacje. Nastolatkowie nie są w stanie i nie chcą ponieść odpowiedzialności za swoje decyzje. Muszą godzić obowiązki młodych rodziców, z  tak charakterystycznym w ich wieku, pragnieniem wolności.

Zwiastun filmu Katarzyny Rosłaniec:

(W artykule wykorzystano materiał ze strony: www.berlinale.de)

Międzynarodowe Jury na Festiwalu Filmowym Berlinale (2013)

Złote i Srebrne Niedźwiedzie są najważniejszymi nagrodami przyznawanymi na Festiwalu Filmowym „Berlinale”.

Pierwszego Złotego Niedźwiedzia przyznano w 1951 roku filmowi Sprawiedliwości stało się zadość.

Srebrnego Niedźwiedzia, natomiast, otrzymują reżyserzy najlepszych filmów fabularnych. Po raz pierwszy wręczono nagrody w 1965 roku, otrzymali je wówczas: Roman Polański za film Wstręt i Agnès Varda za Szczęście.

Najważniejsze nagrody festiwalowe przyznaje międzynarodowe jury, w skład którego wchodzą wybitni ludzie filmu, wielokrotnie nagradzani na podobnych festiwalach.

Jury 2013

Przewodniczący:

Wong Kar Wai

Wong_Kar-wai_berlinale 2013

(źródło: Wikipedia)

Chiński reżyser, który zdobył wiele międzynarodowych nagród i jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych twórców na świecie. Jego niepowtarzalny styl zainspirował wielu filmowców, a on sam stał się kultową postacią współczesnego kina autorskiego. Zadebiutował w 1988 roku filmem „Kiedy łzy przeminą”, a międzynarodowy sukces przyniósł mu Chungking Express  z 1994 roku. Za kolejne dwa filmy otrzymał nagrodę dla najlepszego reżysera na Festiwalu Filmowym w Cannes (Fallen Angels z 1995 r. i Happy Together z 1997 roku). Kolejne jego filmy reżysera to: In the Mood for Love (nostalgiczna historia miłości), 2046 i My Blueberry Nights , który jako pierwszy Wai nakręcił z holywoodzkimi gwiazdami. Jego ostatni film, dramat The Grandmaster, otworzył 63-cie Berlinale.

Czytaj dalej →

Filmy o ciemnej stronie kobiecej psychiki – ranking (cz.I)

Na przestrzeni kilkunastu lat powstało, co najmniej dziesięć filmów o kobietach nieszczęśliwych, niestabilnych emocjonalnie i z zaburzeniami na tle psychicznym. Kobietach, które podejmują irracjonalne decyzje i wreszcie takich, które płacą za swoje błędy utratą życia lub godności.

1. Pianistka (La Pianiste, 2001)

Film wyreżyserowany przez Austriaka – Michaela Haneke, który kilka lat wcześniej przygotowywał się do premiery Funny Games. Oba filmy są na swój sposób przerażające i ukazują najmroczniejsze zakamarki ludzkiej psychiki. „Pianistka” jest opowieścią o kobiecie, nauczycielce gry na fortepianie, która wdaje się w romans ze swoim uczniem. I w samej historii nie byłoby nic dziwnego, gdyby nie charakter przyszłej znajomości.

Czytaj dalej →

Ranking filmów o miłości, czyli komedie romantyczne w sam raz na Walentynki

W dniu zakochanych sporządziłam ranking ulubionych komedii romantycznych, które można obejrzeć w piękny zimowy wieczór. Za oknem biało, a przed nami cały dzień na wybieranie filmowych hitów. Kto podbił Wasze serca?

Oto moja Toplista:

1. Dzień świstaka (Groundhog Day)

Absolutny nr 1 w swojej kategorii. Premierę miał w 1993 roku, ale nie zestarzał się ani trochę. Główny bohater (w tej roli Bill Murray) to czterdziestoletni tetryk, który nie jest zadowolony, że kolejny raz jedzie do Pennsylvanii przepowiadać pogodę w towarzystwie świstaka. W znany sobie sposób uprzykrza życie innym i byłoby tak nadal, gdyby nie to, co ma go za chwilę spotkać. Postać, grana przez Murraya, budzi się następnego dnia i odkrywa, że sytuacje, w których uczestniczy wydarzyły się wczoraj. Początkowo bagatelizuje wszystkie okoliczności, ale odkąd ta sama piosenka grana jest już trzeci poranek w pensylwańskim radio, Philowi przestaje być do śmiechu. Od teraz na zmianę będzie popadał w stany depresyjne lub dziwną wesołość. Kilkukrotnie spróbuje popełnić samobójstwo, a nawet ukradnie świstaka, byle tylko ten koszmarny dzień wreszcie się skończył. Wybawieniem okaże się kiełkujący romans z Ritą (Andy McDowell), który odmieni bohatera i przywróci radość życia.

Czytaj dalej →

Czy można już pisać o smarzomanii? Drogówka 2013 (recenzja filmu)

Ocena na FILMWEB: 7,9
Moja ocena: 9.0

Reżyser: Wojciech Smarzowski

Aktorzy: Bartłomiej Topa, Julia Kijowska, Arkadiusz Jakubik, Eryk Lubos, Jacek Braciak, Marian Dziędziel

Smarzowski nie daje się nudzić swoim widzom, a przy okazji tłucze ich raz po raz obuchem w głowę, nie dając zapomnieć po co przychodzi się do kina.

Czy Drogówka to prawdziwy obraz polskiej policji? Na pewno nie jednego komisariatu, ale historie pokazane na ekranie mogły się wydarzyć i pewnie się wydarzały. Tylko, który z policjantów nałoży na siebie cierniową koronę? Kto przyzna się do brania łapówek, oszukiwania, łażenia po burdelach i chlania na umór? Nikt rozsądny. A przecież każdy z nas, choć raz  życiu, był świadkiem, kiedy „ten z suszarką” brał, a kierowca dawał. Pewnie, że nie wszyscy są źli i nawet w Polsce zdarzają się „strażnicy Teksasu”, ale to „jaki jest koń, każdy widzi” i trudno to zamaskować.

Smarzowski nie ukrywa niczego. Pokazuje nam typowych policyjnych prostaków (m.in. nałogowego bzykacza, pijaka, złodzieja i nacjonalistę), którzy kasę przeliczają na litry wódki i sportowe bryki. Godzinami przesiadują u „Chińczyka”, gdzie dzielą się „łupami” i zapijają kilkudniowego kaca.

Czytaj dalej →

Ławeczka – spektakl telewizyjny (recenzja)

Wojna damsko-męska w najlepszym aktorsko wydaniu. Ona i on. On to Janusz Gajos, ona – Joanna Żółkowska. Oboje spotykają się w parku, niby przypadkiem, ale nie po raz pierwszy. Udają. Każdy po swojemu, bo obojgu zależy na tym, żeby ugrać jak najwięcej.

„Ławeczka” w reżyserii Macieja Wojtyszki jest historią jak świat starą. Tylko za każdym razem pisaną na nowo. Ona jest rozwódką, ma kilkuletniego syna, który wakacje spędza u ojca. On, natomiast, jest żonatym facetem przed czterdziestką, szukającym na zmianę rozrywki i pocieszenia. Już raz się spotkali, w tym samym parku pod fontanną, ale on niczego nie pamięta. Drugi raz udaje, w nadziei na flirt, przelotną znajomość zakończoną noclegiem u nieznajomej. Ona też i tym razem chciałaby go usidlić, ale po swojemu, nie tak bezpośrednio. W końcu każda kobieta chce (bez względu na sytuację) poczuć się damą, wybranką, jedną na milion. I choćby miałaby być tylko „parkową Julią” – nie z Werony, a z fabryki skarpetek – to zaryzykuje, pozbawiając się resztki dumy. W końcu on też nie jest żadnym Romeo, a zwykłym kierowcą autobusów. Które z nich wygra? I czy w ogóle można mówić o wygranej?

Czytaj dalej →

Być jak Kazimierz Deyna – zapowiedź filmu (2013)

Film, który już w marcu zobaczymy w kinach, zadebiutował na Festiwalu w Koszalinie i wygrał. Ze względu na Deynę? Wspaniale zmontowaną biografię piłkarza? Nie, bo to nie jest historia o polskim sportowcu. Reżyserka stworzyła opowieść o chłopcu, który urodził się w chwili słynnego gola reprezentacji Polski na meczu z Portugalią w 1977 roku.

Ojciec dziecka (Przemysław Bluszcz), oddany kibic, wierzy, że to znak i kiedy tylko syn nauczy się biegać, będzie go szkolił na zawodowego piłkarza. Kazik nie spełni jednak jego oczekiwań i pójdzie własną drogą. Udowodni przy tym, że nie musi być sławnym piłkarzem, żeby jego życie nabrało sensu, a on sam mógł być szczęśliwy.

Reżyseria: Anna Wieczur-Bluszcz

W rolach głównych występują: Przemysław Bluszcz, Marcin Korcz, Sonia Bohosiewicz, Michał Piela.

Czytaj dalej →

Drogówka (2013), czyli jak Smarzowski prześwietla policjantów – zapowiedź filmu

O reżyserze takich filmów jak: „Wesele”, „Dom zły” i Róża” znów zrobiło się głośno, a to za sprawą „Drogówki”, której wielka premiera już jutro.

Smarzowski ma swoich ulubionych aktorów i dobrze, bo dzięki nim można zobaczyć polskie kino w najlepszym wydaniu. Do tego grona możemy spokojnie zaliczyć: Bartłomieja Tołpę, Eryka Lubosa, Marcina Dorocińskiego i Mariana Dziędziela. Postaci niesamowicie wyraziste, trochę chropowate i pozbawione dziwacznego lansu, charakterystycznego dla Szyca, Małaszyńskiego i Adamczyka (choć ostatni może nie w pełni pasuje do zestawu). W „Drogówce” zobaczymy także Agatę Kuleszę i znaną z serialu „Bez tajemnic” – Julię Kijowską.

Pochylę się na sekundę nad drugą z pań, która w roli Marty Lorenc zrobiła na mnie piorunujące wrażenie. Aktorka, znana do tej pory jedynie z epizodów stworzyła postać niebywale autentyczną i ani przez chwilę nienadmuchaną. Jej bohaterka to chora na raka studentka ASP, uwikłana w domowe problemy, nadodpowiedzialna i zbyt heroiczna. Jak dla mnie, jedna z najlepszych ról w serialu. Jeśli Kijowska ten sam kunszt pokaże w „Drogówce”, to wróżę – a nawet serdecznie życzę – wielkiej kariery.

Czytaj dalej →

Blood brother zwycięzcą Sundace 2013 w kategorii: Dokument

Bohater filmu „Blood brother” (zwycięzca Sundance 2013 w kategorii: Dokument), który wyjeżdża do Indii pomagać dzieciom, już na początku z pozoru wesołego trailera mówi:

 

Ja tak naprawdę nie lubiłem dzieci. Pojechałem tam, żeby przeżyć coś szokującego.

Sytuacja zmienia się mniej więcej w połowie zajawki wraz ze zmianą muzyki. Na ekranie widzimy ciężko chore dzieci (mieszkańców sierocińca zarażonych wirusem HIV) i słyszymy odmienną wypowiedź bohatera:

Nie chciałem być z nikim blisko. Ja nienawidzę bliskości z ludźmi. Można czuć się wolnym, trzymając ludzi na dystans. Polega to na tym, że nigdy nie zostaniesz zraniony.

„Blood brother” to niezwykła opowieść o poświęceniu się i niesieniu pomocy tym, którzy z góry zostali skazani na śmierć. To historia o determinacji i niezwykłej sile woli w walce z przeciwnościami losu. To wreszcie obraz dzieci i amerykańskiego opiekuna „Rocky`ego”, pozwalającego żyć im tak, jak żyją ich rówieśnicy.

Poniżej trailer: