Archiwum autora: admin

Oscary 2013, czyli nominowane filmy, reżyserzy i aktorzy

Galę rozdania Oscarów jak zwykle obejrzymy w nocy. Tym razem z niedzieli 24 na poniedziałek 25 lutego o godzinie 2:30 i to dzięki „uprzejmości” Canal+, które będzie transmitowało wydarzenie. A kto w tym roku będzie walczył o statuetkę Oscara?

 

 

Nominowani w kategorii: Najlepszy film

Wśród finałowej dziewiątki znalazły się:

a) „Miłość” reż. Michael Haneke (twórca „Pianistki”, reżyser, który hołduje mocnemu, bezkompromisowemu kinu)

b) „Operacja Argo” reż. Ben Affleck (nie nazwałabym tego arcydziełem kinematografii, ale film porusza ciekawy temat. Historia rozgrywa się w czasach jednej z największych rewolucji w Iranie. Zadaniem głównego bohatera jest przewiezienie z powrotem do USA grupki pracowników ambasady. Ich przykrywka będzie udawanie ekipy filmowej, która przyleciała z Kanady kręcić science-fiction)

c) „Bestie z południowych krain” reż. Benh Zeitlin (jeszcze nic nie wiem o tym filmie)

d) „Django” reż. Quentin Tarantino (za Tarantino trzymam największe kciuki, podobnie jak za DiCaprio, który już w „Krwawym diamencie” udowodnił, że nie jest aktorem jednej roli)

e) „Les Miserables: Nędznicy” reż. Tom Hooper (osobiście nie przepadam za musicalami, więc nie spieszę się do oglądania nędzników. Poza tym mam tak wielki sentyment do Susan Boyle, że I Dreamed a Dream w wykonaniu Anne Hathaway może mnie rozczarować)

f) „Życie Pi” reż. Ang Lee (przereklamowane i warto najpierw zajrzeć do książki zamiast tracić pieniędze na bilet do kina)

Pozostałych trzech jeszcze nie widziałam. Wśród nich:

  • „Lincoln” reż. Steven Spielberg
  • „Poradnik pozytywnego myślenia” reż. David O. Russel
  • „Wróg numer jeden” reż. Kathryn Bigelow

Poniżej przedstawiam Wam pozostałe nominacje

Czytaj dalej →

Dzieci z Leningradzkiego (dokument, Polska 2005) – recenzja

Ocena na FILMWEB: 8.0
Moja ocena: 9.0

Reżyser: Hanna Polak, Andrzej Celiński

Poruszający, a zarazem wstrząsający dokument o grupie kilkuletnich dzieci, które żyją w podziemiach metra i na stacjach kolejowych. Porzucone przez rodziców i niejako zdradzone przez system muszą nauczyć się walczyć o swoje i zrobić wszystko, by przetrwać kolejny dzień. W starciu z brutalną rzeczywistością najczęściej przegrywają.

„Dzieci z Leningradzkiego” to jeden z najsmutniejszych dokumentów, jakie wyprodukowała polska telewizja. Hanna Polak zapoznaje widza z kolorytem rosyjskiego miasta, w którym dysproporcja pomiędzy bogatymi, a biednymi jest ogromna. Z jednej strony oglądamy pięknie ubranych mieszkańców Moskwy, a z drugiej biedne, brudne i zaniedbane dzieci, które  szukają kolejnych sposobów, by zarobić. Jedni kradną, drudzy żebrzą, a trzeci się prostytuują. To w większości dziewczynki i chłopcy, którzy nie skończyli jeszcze 13-stu lat. Wśród tej garstki dzieci prawie wszystkie piją i wąchają klej. Wieczorami spotykają się w swoich „miejscówkach”, pomiędzy ogromnymi rurami ciepłowniczymi w podziemiach, gdzie mogą przespać kolejną noc.  Są uciekinierami z domów dziecka, zepchniętymi na margines społeczny, codziennie zmuszanymi do stawiania czoła problemom dorosłych.  Wyglądają tak, jakby wrosły w ściany metra, na nikim z obecnych nie robią już wrażenia.

 

Kim jest Jafar Panahi i dlaczego rząd w Teheranie zakazał mu kręcenia filmów?

Berlinale 2011. Panahi dostaje zaproszenie i nie przyjeżdża. Rząd w Teheranie nakłada na niego areszt domowy. Na znak solidarności z twórcą organizatorzy festiwalu pozostawiają puste krzesło. Sytuacja zostaje nagłośniona. Powstaje tysiące listów protestacyjnych w obronie reżysera.

 

Film z otwarcia 61-ej edycji konkursu:

Berlinale 2013. Panahi zostaje zaproszony i po raz drugi nie przyjeżdża. Na Festiwal wysyła przyjaciela i scenarzystę – Kamboziyę Partoviego. To on odbierze za niego nagrodę – Srebrnego Niedźwiedzia – jedno z największych wyróżnień festiwalowych.

Czytaj dalej →

Nagroda Teddy 2013 za film poruszający tematykę LGBT powędrowała do Małgosi Szumowskiej („W imię…”)

Małgorzata Szumowska zrobiła film o księdzu, który walczy ze swoją tożsamością, a jednocześnie próbuje prowadzić ognisko dla trudnej młodzieży. Homoseksualne skłonności głównego bohatera, ukazane na tle mentalności maleńkiej polskiej wioski, tylko potęgują tragedię, z jaką zmaga się duchowny.

Szumowska w głównych rolach obsadziła Andrzeja Chyrę i Mateusza Kościukiewicza. Niebanalny scenariusz i wyjątkowa gra aktorska obu panów przyniosła jej nagrodę na jednym z najbardziej prestiżowych Festiwali Filmowych.

Poniżej Szumowska ze statuetką

małgosia szumowska z nagrodą teddy za najlepszy film poruszający tematykę LGBT

(źródło: www.berlinale.de)

Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora na Berlinale 2013

Nazif Mujić wygrał w kategorii: „Najlepszy aktor” na Festiwalu Filmowym Berlinale (2013). Jego rola w An Episode in the Life of an Iron Picker ujęła międzynarodowe jury, przede wszystkim dlatego, że to prawdziwa historia „zagrana” przez realną postać.

Nazif  Mujić, którego widzowie mieli okazje obserwować na ekranach nie jest aktorem, a bohaterem tych tragicznych wydarzeń. On i jego żona musieli naprawdę zmagać się z twardymi realiami życia w Bośni.

Historia Senady i Nazifa stała się także pretekstem do ukazania zakątka Europy Wschodniej, który donikąd nie zmierza, a ludzie każdego dnia walczą o przetrwanie.

Nazif ze Srebrnym Niedźwiedziem, niebywałym wyróżnieniem dla każdego aktora:

Nagroda w kategorii Najlepszy aktor na Berlinale 2013

(źrodło: www.berlinale.de)

Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki – Pauliny García, odtwórczyni głównej roli w filmie „Gloria”

Nagroda dla najlepszej aktorki została przyznana Paulinie Garcia za rolę w filmie Gloria. Reżyser – Sebastián Lelio – może wspólnie z ekipą świętować sukces.

Paulina García wciela się w postać 58-letniej rozwódki, która pomimo podeszłego wieku nie ma zamiaru zrezygnować z uroków życia. Zdeterminowana i pełna nadziei na upolowanie mężczyzny daje się wciągnąć w wir zabaw dla singli. Wbrew jej oczekiwaniom kolejne imprezy przynoszą jedynie rozczarowanie i pogłębiają poczucie pustki.

Sytuacja zaczyna się zmieniać w chwili, gdy Gloria poznaje starszego o siedem lat byłego oficera marynarki wojennej. Pozornie niewinny romans zmusi bohaterkę do poznania ciemnej strony własnej psychiki i zmierzenia się z wieloma wyzwaniami, jakie postawi przed nią nowy związek.

Gloria to trzeci film fabularny Sebastiána Leliosa. Reżyser stara się w nim sportretować silną kobietę, która pomimo sprzecznych uczuć do oficera stara się rozwikłać pewną zagadkę.

Zwycięzcy Berlinale 2013 – zdjęcia laureatów głównego konkursu

Berlinale 2013 dobiega końca. W trakcie 63-ciej edycji jednego z najpopularniejszych Festiwali Filmowych wybrano zwycięzców w kilku kategoriach, m.in.: najlepszy reżyser, najlepszy film, najlepszy scenariusz i najlepsze zdjęcia. Laureaci konkursu dali się sfotografować na tle logo Berlinale wraz ze statuetkami.

 

Călin Peter Netzer odbiera nagrodę za film Child’s Pose, przedstawiający realia życia w Rumunii – skorumpowanej i zdominowanej przez bogate warstwy mieszczańskie.

Czytaj dalej →

Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego reżysera w 2013 r. – Davida Gordona Greena

David Gordon Green został uhonorowany za film pt. Prince Avalanche, opowiadający o parze dorosłych facetów, pracujących na pustkowiu, z dala od miejskich rozrywek i pięknych dziewczyn. Jak odosobnienie wpłynie na bohaterów?

Opis filmu, znajdujący się na oficjalnej stronie Berlinale

Alvin i Lance spędzają wspólnie pracowite lato 1988 roku. Ich zadanie polega na odgrodzeniu zniszczonego pożarem lasu i przemalowaniu drogi. Lance (brat narzeczonej Alvina)  z trudem radzi sobie na pustyni, odizolowany od tętniącego życiem miasta i z dala od dziewcząt. Alvin, typowy introwertyk, namiętnie piszący listy do swojej ukochanej widzi w wyprawie szansę na kontemplowanie rozmaitych problemów i przyjrzenie się z bliska własnej naturze.  W trakcie swojej monotonnej pracy oboje spotykają tylko jedną osobę – tajemniczego kierowcę ciężarówki, który niczym duch pojawia się tak szybko, co znika.

Film Greena wpasowuje się w nurt kina drogi, w którym bohaterowie, odizolowani od codziennych warunków bytowych mają okazję bliżej przyjrzeć się swojej osobowości i własnym pragnieniom.

Obraz Greena pojawił się kilka tygodni wcześniej na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Sundance.

Nagroda Alfreda Bauera (Srebrny Niedźwiedź 2013) dla filmu Vic+Flo ont vu un ours

Nagrodę imienia Alfreda Bauera przyznano Denisowi Côté za film Vic+Flo Saw a Bear. Najnowsze dzieło reżysera to nieco surrealistyczne kino, w którym pojawiają się nieprzewidywalne postaci i sceny, a wszystko to okraszone dodatkowo sporą dawką humoru.

Na stronie festiwalowej Berlinale czytamy:

Opustoszały przystanek autobusowy i chłopiec, który gra na trąbce. Kobieta nie chce mu płacić i otwarcie mówi, że ten nie potrafi grać. Ironizujący humor zawarty w pierwszej scenie nadaje ton reszcie filmu o Vic – byłej więźniarce, która od tej pory poszukuje ciszy i spokoju. Kobieta zatrzymuje się u krewnego w kanadyjskim lesie. W niedługim czasie dołącza do niej kochanka – Flo, z którą Vic zwiedza okolice i wdaje się w kolejne tarapaty.

W filmie Côté aż roi się od ekscentrycznych postaci, które wpływają na rzeczywistość, czyniąc ją coraz bardziej nieprzewidywalną.

Zwiastun filmu:

Nagroda Grand Prix Jury (Srebrny Niedźwiedź) 2013 dla filmu „Epizoda u zivotu beraca zeljeza”

Srebrny Niedźwiedź powędrował do Danisa Tanovica, twórcy An Episode in the Life of an Iron Picker. W filmie reżyser ukazuje dramat romskiej rodziny, która odznacza się ogromną wolą walki z absurdalną decyzją szpitala.

Opis filmu z oficjalnej strony Festiwalu Berlinale:

Nazif i Senada żyją z dala od stolicy Bośni i Hercegowiny. Wspólnie wychowują dwie córki. Ona jest typową gospodynią domową. On zarabia na utrzymanie rodziny, oddając części starych samochodów na złom. Pewnego dnia Senada czuje ostry ból w brzuchu. W szpitalu dowiaduje się, że jej kolejna ciąża jest zagrożona (ryzyko posocznicy) i aby chronić dziecko należy podjąć natychmiastowe działania. Romska rodzina nie ma jednak ubezpieczenia zdrowotnego, więc klinika odmawia leczenia Senadzie. Dziecko umiera, a bohaterka wraz z mężem próbują zebrać pieniądze na usunięcie martwego płodu.

Danis Tanović ukazuje widzom dramatyczne wydarzenia z życia rodziny na tle ich trudności finansowych. Dokumentuje ich niezłomną wolę walki i bezwzględne realia życia w Europie Wschodniej.

W role Senady i Nazifa wcielili się prawdziwi bohaterowie.

Zwiastun filmu: