Na przestrzeni kilkunastu lat powstało, co najmniej dziesięć filmów o kobietach nieszczęśliwych, niestabilnych emocjonalnie i z zaburzeniami na tle psychicznym. Kobietach, które podejmują irracjonalne decyzje i wreszcie takich, które płacą za swoje błędy utratą życia lub godności.

1. Pianistka (La Pianiste, 2001)

Film wyreżyserowany przez Austriaka – Michaela Haneke, który kilka lat wcześniej przygotowywał się do premiery Funny Games. Oba filmy są na swój sposób przerażające i ukazują najmroczniejsze zakamarki ludzkiej psychiki. „Pianistka” jest opowieścią o kobiecie, nauczycielce gry na fortepianie, która wdaje się w romans ze swoim uczniem. I w samej historii nie byłoby nic dziwnego, gdyby nie charakter przyszłej znajomości.

Ona – piekielnie zdolna czterdziestolatka jest szanowana przez artystów i odnosi liczne sukcesy zawodowe. Jej prawdziwy dramat zaczyna się z każdym powrotem do domu, w którym czeka na nią apodyktyczna matka, kierująca jej życiem. Piękna Erika Kohut nie potrafi obronić się przed jej wpływem, więc nadal śpi z nią w małżeńskim łóżku, wraca o ustalonych porach i prawie nigdy nie protestuje. Sprawia wrażenie pewnej siebie, gdy pracuje i niezwykle kruchej, gdy otwiera drzwi do swojego domu. Jej pewność siebie, czy wręcz pewna diaboliczność ujawniają się za to w sferze seksualności. Czterdziestoletnia nauczycielka żywi się fantazjami, których „powstydziłaby się” niejedna prostytutka. W jej wyobrażeniach o seksie jest wiele przemocy, fizycznego bólu. Bohaterka regularnie odwiedza sex-shopy, ogląda filmy porno i podgląda kopulujące pary. Wypaczony przez matkę obraz mężczyzn i tłumione przez Erikę uczucia sprawiają, że kobieta nie potrafi już odczuwać przyjemności z romantycznego zbliżenia. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy na jej drodze staje utalentowany uczeń, zafascynowany swoją nauczycielką.

On – Walter Klemmer – zapalony sportowiec, zdolny matematyk i pianista. Zakochuje się w Erice, próbuje ją dogonić, zrozumieć i wreszcie spełnić swoje chłopięce marzenia. Nauczycielka jest początkowo zdystansowana do Waltera, ale wraz z jego zaangażowaniem ożywają w niej dawno skrywane pragnienia. Ta relacja, początkowo zupełnie niewinna, na zawsze odmieni ucznia, czyniąc z niego brutalnego i patologicznego mężczyznę.

Film Hanekego zagnieżdża się w psychice widza i każe mu uruchamiać te rejony, które do tej pory pozostawały w uśpieniu. Reżyser, niczym chirurg przeprowadza operację na otwartym sercu, nie pozostawiając bohaterom żadnej nadziei. Pozostawia ich brutalnie skrzywdzonych, wzajemnie sterroryzowanych i upodlonych. Walter na zawsze traci swoją niewinność, a Erika staje się ofiarą własnych pragnień. Oboje wychodzą ze „związku” poturbowani, ale w skali, która jest niewyobrażalna dla przeciętnego widza.

Trailer filmu Pianistka

Koniec cz. I

Autor: Justyna Orlik